Projekt Wstrzymany Oddech

Joanna Krzysztoń i Grzegorz Rogala - wykładowcy kierunku Grafika WIT realizatorami projektu: WSTRZYMANY ODDECH
Projekt WSTRZYMANY ODDECH

Informacja o projekcie i strona internetowa: withheldbreath.blogspot.com

WSTRZYMANY ODDECH

Wstrzymujemy oddech z lęku, gdy wdechy i wydechy stają się niebezpieczne. W dzisiejszym świecie nie możemy oddychać swobodnie, ograniczyliśmy sami możliwość normalnego życia w imię dobra nas wszystkich. Połączeni siecią internetu nadal możemy się komunikować, możemy siebie widzieć. Pandemia jest wielką próbą i lekcją współistnienia. Teraz bardziej niż kiedykolwiek zdajemy sobie sprawę, że wszystko i wszyscy są ze sobą połączeni, współzależni oraz współodpowiedzialni za całą planetę. Dzięki kamerom internetowym możemy podglądać na bieżąco stan świata. Możemy odwiedzić miejsca nam znane, ale również takie, do których nigdy nie dotrzemy. Czy chcemy, żeby wszystko wróciło do poprzedniego porządku, który przecież jest przyczyną obecnej katastrofy? Jak będziemy żyć, co zmienimy? Wstrzymujemy oddech, wiedząc, że minie dużo czasu nim nastąpi kolejny wdech lub wydech.


WITHHELD BREATH

We hold our breath in fear when inhaling and exhaling becomes dangerous. In today's world, we cannot breathe freely, we have limited the possibility of a normal life for the common good. Connected by the Internet, we can still communicate and see each other. The pandemic is a great trial and a lesson in coexistence. Now, more than ever ,we realize that everything and everyone is interconnected, interdependent and responsible for the entire planet. Thanks to web cameras, we can keep an eye on the state of the world. We can visit places known to us, but also places that we will never reach. Do we want everything to return to the previous order, which was the cause of the present catastrophe? How will we live, what will we change? We hold our breath knowing it might take a long time to breathe in or out again.